Hersenspinsels van een start-up #9


Get inspired by books

De beste wensen voor het nieuwe jaar! (het mag nog gezegd worden op het moment dat ik dit schrijf). We zaten vorige week natuurlijk al officieel in 2018, maar toen was iedereen met vakantie. Bij deze dus.

Vakantie, dat is ook wel een beetje hét thema van dit blog. Want als we ons ergens in vergist hebben, dan is het dat wel.

We handelen nog wel ‘even’ wat af voor het nieuwe jaar
Dat dachten we echt: dat we eind vorig jaar nog snel even alle laatste dingen erdoorheen konden drukken. Maar die laatste dingen leenden zich daar niet gemakkelijk voor. De afspraak bij de Kamer van Koophandel had niet het verwachte succes, dus konden we onze zakelijke bankrekening niet aanvragen. Daardoor was er geen betaalsysteem en konden ‘onze deelnemers’ zich dus niet aanmelden. Daar baalden we van, want we hadden ons voorgenomen vóór 31 december toch al 25 deelnemers binnen te harken. Nog geen drie weken later realiseer ik me nu hoe naïef dat was!

Ja, maar…
Tegen de tijd dat we elkaar op woensdag 22 december spraken, was ik echt uitgeput. Ik was toe aan vakantie. En ik realiseerde me dat hoewel we het uitdagend druk hadden met al onze plannen, ik voornamelijk stress creëerde in mijn hoofd. Ik was constant bezig met ons project, dacht aan alle dingen die we toch echt al gedaan moesten hebben. We gaan het niet halen! Ging het regelmatig door me heen. En die vakantieperiode, daar had ik ook zo’n zin in, maar eerlijk is eerlijk, de timing was bijzonder ongelukkig. Konden we dan toch niet nog…? Nee. Dat besloten we woensdag 22 december.

Die kersperiode is echt ‘doods’
We accepteerden dat de kerstvakantie nu echt was begonnen. Aangezien we toch niks konden doen, namen we ons voor om dan toch op zijn minst te genieten van onze vrije tijd. En dat heb ik gedaan. Voor het eerst met alle mannen naar mijn schoonfamilie in Frankrijk, heerlijk kerst gevierd met goed eten en drinken. Eindelijk kregen mijn gedachten de rust die ze nodig hadden. En toen ik op 1 januari lichtelijk katerig wakker werd, nam ik me nog iets voor: ik plan realistisch, zodat ik al, en dan ook echt al(!), mijn tijd besteed aan taken die bijdragen aan het verder opzetten van ons event en onderneming.

Het fenomeen social media
Nadat ik mijn roman ‘De herkansing’ uitgaf, realiseerde ik me dat ik zichtbaar moest zijn op social media. En misschien herkenbaar voor lezers: dat hele gebeuren op Twitter, Instagram en Facebook is niet echt iets dat me met de paplepel is ingegeven. Met andere woorden, ik moest echt ontdekken hoe deze media voor mijzelf als auteur konden werken. Na de nodige sites te hebben bezocht met diverse tips, gooide ik mezelf in het diepe. Met de nodige consequenties: voor ik het wist, zat ik dagelijks te scrollen, te liken, te volgen. Ik brak me het hoofd over wat ik nou weer moest posten en eenmaal gepost, keek ik iedere vijf minuten of ik al ‘likes’ had. En dat was nou net datgene, bedacht ik op 1 januari tijdens de koffie, dat ik anders ga aanpakken. Zoals je misschien nog weet, heb ik de afgelopen maanden zwangerschapsverlof gehad. Maar vanaf deze week ben ik weer vol aan de bak. En dat betekent dat ik écht moet plannen.

 

 

 

2018 is…
Dit stuurde Heleen me tijdens onze eerste Skype call van het nieuwe jaar. Hoe waar. We werken pas een paar maanden met elkaar, maar we hebben al zo veel gedeeld. En geleerd. Bijvoorbeeld dat de kerstperiode echt ‘doods’ is, daar moet je niks in willen plannen. We weten nu dus dat we dit niet meer moeten proberen, ook niet voor de zomervakantie. Maar goed, die periode ligt na het event. Voor nu niet relevant dus. En het event vindt over 3 maanden al plaats! Ik heb niet meer het gevoel dat we het niet gaan redden. Ik voel me bevrijd doordat we vanaf nu tweewekelijks plannen. We steken wekelijks 8 uur in ons project, totdat we dit moeten aanpassen.

Eerlijk is eerlijk, een aantal zaken die al lang klaar moesten zijn, hebben we nog niet af. De begroting, en daarmee ook de prijsstelling voor onze deelnemers, is een groot pijnpunt. Maar daar staat tegenover dat we vrijwel het gehele programma rond hebben. Aanstaande vrijdag mogen we weer een spreker bekendmaken. We hebben ook afgesproken dat we op diezelfde dag de begroting afhebben en de landingspagina live gaat. Had ik al gezegd dat Heleen het toch voor elkaar gekregen heeft in de vakantieperiode om een zakelijke bankrekening te openen? De topper…

Niet via de weg die we gepland hadden, maar ach… think outside the box, dat is ondernemen.

Anneke Kleine Staarman komt uit Haarlem en is schrijfster van de roman De herkansing, die ze in eigen beheer heeft uitgegeven. Ze is momenteel bezig met haar tweede roman.

Heleen Engwerda komt uit Leeuwarden en heeft een eigen bedrijf, Hé Communicatie. Haar passie voor boeken uit zich niet alleen in haar werk, maar ook op haar boekenblog Boekenrupsjenooitgenoeg.

Samen starten ze nu met Get inspired by books. Elke week doen ze een boekje open over hun ervaringen als start-up. Waar lopen ze tegenaan, welke fouten maken ze en wat moet er allemaal geregeld worden?